بایگانی برای دی ۱۳۸۶

دی۳۰۱۳۸۶

گوگل مپ هواشناس !

گوگل و The Weather Channel برای راه اندازی سرویس هواشناسی روی گوگل مپ یک گروه کاری تشکیل داده اند و در حال حاضر این سرویس در دسترس است و می توان براحتی از آن استفاده کرد .

برای اینکه آب و هوای مناطق مورد جستجوی خود را روی گوگل مپ ببینید باید از طریق تب My Map و گزینه ی The Weather Channel آن را فعال کنید.

این سرویس جدید گوگل به کاربران اجازه می دهد تا وضعیت آب و هوای جاری منطقه ای خاص را مشاهده و حتی آب های آن منطقه در روزها یا هفته های آینده را پیش بینی کنند و برای سفرهای کوچک و بزرگ خود برنامه ریزی دقیقی داشته باشند. شما با استفاده از این ابزار گوگل می توانید خیلی چیزا از جمله هشدار های هواشناسی و یا پوشش ابری مناطق را ببنید و البته چیزی را که می بینید را می توانید ویرایش کنید و یا مشروح آب و هوا و یا نوع باد و …. را نیز به دلخواه اضافه کنید .

google-maps-weather1.jpg

در این سرویس ، آب و هوای مناطق با استفاده از حباب های شناور روی نقشه نشان داده شده اند و این حباب های کوچک ابتدا ، درجه ی حرارت و پوشش ابری را نشان می دهند….برای دیدن مشروح وضیعت آب و هوایی آن منطقه فقط کافی است تا روی آنها کلیک کنید تا اطلاعتی مانند : پیش بینی ده روز منطقه ، پیش بینی های تخصصی (مثلا ماهی گیری) ، هشدار های هواشناسی (درجه ی حرارت خیلی بالا) و …. را بدست آورید .

google-maps-weather2-small.jpg

(برای دیدن عکس با اندازه ی اصلی کلیک کنید)

نگاه گوگل یه گوگل مپ چیزی بیشتر از نقشه های راه ها و شهر ها است و کاربران نیز انتظارات بیشتری از این سرویس دارند و مطمئنن سرویس هواشناسی گوگل یکی از بهترین و کاربردی ترین ابزارهایی است که توسط گوگل ارائه شده است.

دی۲۹۱۳۸۶

۹ راه برای بهبود کیفیت وبلاگتان

همه ما برای بهتر شدن وبلاگهایمان تلاش می کنیم.اگرچه بعضی از ما ، راه های متفاوتی برای اینکار داریم اما متن زیر می تواند چند تا از این راه ها باشد.

ist2_3362984_weblog.jpg

۱/ خودمانی باشید ، اما پسرخاله نشوید!
مهم است که خوانندگان مطالب شما بتوانند با نوشته هایتان ارتباط برقرار کنند.کمی صمیمیت و راحتی می تواند تا حد زیادی به آنها کمک کند.در هر صورت مراقب باشید تا این شوخی و صمیمیت خیلی زیاد از حد نشود تا پیام جدی متن را بی اثر کند.

۲/ به خوانندگانتان کمک کنید.
بسیار پیش می آید که خوانندگان وبلاگتان در مورد مطلبی هر چند نامربوط به آن پست سوال یا اشکالی داشته باشند.بهترین کار آن است که به آنها ، آن چیزی را بدهید که نیاز دارند.حتی اگر جواب سوالشان را نمی دانید به آنها ایمیل بزنید،به آنها بفهمانید که حل مشکل او برایتان مهم است.او را به گوگل حواله ندهید.فرض کنید مشکل خودتان است .بگردید و بخوانید و بپرسید و در اسرع وقت به او جواب دهید.

۳/راه های دسترسی به وبلاگتان را آسان کنید.
یکی از مهم ترین روش ها استفاده از فید است.بسیاری از خوانندگانتان تمایل دارند مطالب شما را بصورت فید دنبال کنند.دقت کنید که فید مناسبی از وبلاگتان تهیه کنید(استفاده از فیدبرنر توصیه می شود) و بوسیله لوگویی چشم نواز ، آن را در محل مناسبی نمایش دهید.محل مناسب جایی است که در نگاه اول قابل پیدا کردن باشد.قسمت بالایی ساید بار وبلاگ ، محل مناسبی برای خوراک بلاگتان می تواند باشد.

۴/ یکتا بنویسید
با این تعداد میلیونی وبلاگ، نوشتن در مورد موضوعی که تا کنون به آن پرداخته نشده باشد کار بسیار سختی است اما غیرممکن نیست.از تب های ایجاد شده به خاطر آمدن برنامه یا محصولی جدید در محیط وب پیروی نکنید.سعی کنید اول خودتان تستش کنید بعد تحلیل شخصی تان را بنویسید.

۵/ درست بنویسید.
رعایت کردن دستور زبان و همچنین شکل املایی صحیح کلمات بسیار مهم است.درست است!… وبلاگ شما را کسی تصحیح نمی کند ولی مسلما نوشتن اشتباه کلمات تاثیر بدی رو خواننده ها دارد.تعداد معقول غلط ها را می توان به حساب اشتباهات تایپی و مانند آنها گذارد اما …. !
(متاسفانه شاهد غلط های فاحش املایی حتی در بین وبلاگ های بسیار مشهور هستیم و خبر بدتر اینکه روز به روز بر تعداد وبلاگ هایی با غلط های بیشتر افزوده می گردد)

۶/فهرست مطالبتان را نمایش دهید.
با این کار می توانید خواننده را که در صفحه جاری از وبلاگتان قرار دارد به سمت خواندن مطالب دیگر راهنمایی کنید.نشان دادن آخرین پست ها ، پرطرفدارترین مطالب و … همگی می توانند سودمند و موثر باشند.

۷/ تعداد زیاد تبلیغات ، خواننده های شما را فراری میدهد.
همواره بین تعداد تبلیغاتی که در صفحه شما نمایش داده می شود با تعداد خوانندگانتان رابطه عکس وجود دارد.شخصی که به وبلاگ شما از طریق جستجوی عبارت مورد نظرش در موتورهای جستجوگر آمده است با دیدن ده ها و صدها پیام تبلیغی که از سر و کول هم بالا می روند فقط یک کار میکند!در بهترین و مودبانه ترین حالت بدون اینکه به شما فحش بدهد وبلاگتان را می بندد و به سراغ گزینه بعدی پیشنهاد شده توسط موتور جستجوگر می رود.

۸/با خوانندگان خود صادق باشید
از تیترها و عناوین جنجالی و دروغین برای کشاندن بیننده استفاده نکنید.خواننده ای که به این صورت به وبلاگتان می آید هیچ ارزشی ندارد.حتی اگر ۱۰۰۰ نفر باشند.خواهید فهمید که داشتن تنها ۱۰ خواننده که مطالب شما را به دقت می خوانند،نظر می دهند و خواندن وبلاگتان را به دیگران توصیه می کنند بسیار ارزشمندتر خواهد بود.

۹/ نظر بگذارید تا نظر بگذارند
اگر می خواهید خوانندگان مطالب شما در مورد نوشته هایتان اظهار نظر کنند و با این کار به شما فیدبک بدهند اول خودتان این کار را کنید.قدم اول برای یک بلاگ نویس حرفه ای ، یک بلاگ خوان بودن حرفه ای است.مطالب دیگران را به دقت بخوانید.نترسید!اگر از مطلبی خوشتان هم نیامد،محترمانه به او بگوید و دلایل خودتان را بیان کنید.مخالفت کنید.اصولا فلسفه نظرخواهی همین است.

پی نوشت:
این نوشته ، ترجمه و تلخیص آزادی بود از این مطلب که در یکی دو مورد تجربیات خودم را هم به آن اضافه کردم.همانطور که در ابتدای متن هم آمده است ، راه های بهتر کردن کیفیت یک وبلاگ به تعداد انسان های روی زمین است.پس خودتان را تنها به اینها مقید نکنید.

دی۲۷۱۳۸۶

آیا فاجعه ی دهه ی نود تکرار خواهد شد؟

از هر کسی که دوره رشد کاذب شرکت های دات کام در سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ را به یاد دارد بپرسید، خواهد گفت که هم اکنون هم دقیقا همان شرایط برقرار است و میتوانیم همان نتیجه را هم انتظار داشته باشیم: ترکیدن حباب.

در اقتصاد واژه ی حباب به افزایش ارزش محصولات یک صنعت، وقتی که این افزایش قیمت شکسته شده باشد گفته می شود. حباب وقتی اتفاق می افتد که سرمایه گذارها متوجه افزایش سریع بهای یک چیز میشوند و به امید افزایش بیشتر آن، محصول را خریداری می کنند. در این زمان، ارزش شرکت هایی که این کالا را ارایه می دهند، بیشتر از مقدار واقعی جلوه می کند. وقتی که حباب می ترکد، قیمت محصول به شدت کاهش می یابد و بسیاری از شرکت ها ورشکست می شوند. افزایش ارزش شرکت های دات کام در اواخر دهه ی نود و ترکیدن آن در سال های ۲۰۰۰،۲۰۰۱و ۲۰۰۲ نمونه عینی یک حباب است.

 

 

social-bubble.jpg

ترکیدن حباب دات کام در پاییز سال ۲۰۰۱، نقطه ی عطف وب شد. در آن رمان وب به دو بخش تقسیم شده بود: شرکت های نجات یافته و دات کام های ورشکسته. برای همه جالب بود که داستان پیروزی شرکت های موفق را بدانند و تفاوت های آنها را با شرکت های بازنده بشناسند. از این جا بود که ایده ی وب ۲/۰ در یک کنفرانس به میزبانی انتشارات O’Reilly و MediaLive شکل گرفت. آنجا این موضوع مطرح شد که با وجودی که وب تخریب شده است، اما با شکل گیری سایت های کاربردی جدید، وب از هر زمانی گسترش بیشتری بافته است. به نظر می رسید موضوعات مشترکی بین سایت هایی که نجات یافته اند وجود دارد.

شرکت های وب ۲/۰ ، به وب به عنوان یک پلتفرم نگاه می کنند، نه رسانه ای برای تبادل اخبار. چون وب دوطرفه است، کاربر و سرویس دهنده با هم تعامل دارند. اولین بار نت اسکیپ به وب به صورت یک پلت فرم نگاه کرد، اما همه به یاد داریم که چگونه به وسیله ی مایکروسافت از دور خارج شد. اگر تعیین استاندارد های وب ۱/۰ در دست نت اسکیپ بود، حالا گوگل رهبر وب ۲/۰ شده است.

نت اسکیپ به وب به عنوان یک پلت فرم در قالب یک ایده ی نرم افزاری نگاه کرد: قدرت اصلی آن ها در مرورگر وب شان بود، یک برنامه برای کامپیوتر های شخصی؛ و استراتژی آن ها این بود که از قدرت انحصاری شان در مرورگرهای وب، برای فروش محصولات گران قیمتی برای سرورها استفاده کنند. کنترل استانداردها برای تعیین روش های نمایش اطلاعات در مرورگر های وب در دست نت اسکیپ بود. این مشابه قدرتی بود که مایکروسافت در بازار کامپیوتر های شخصی بدست آورد. سرانجام نت اسکیپ فن آوری WebTop را معرفی کرد. فن آوری ای که اطلاعات بازار، آب و هوا و اخبار را به طور مستقیم روی کامپیوتر کاربر نمایش میداد. وب تاپ در خدمت مشتریان نت اسکیپ بود و نت اسکیپ آن را با اطلاعاتی که خریداران سرور هایش ارایه می دادند بروز می کرد. خیلی زود شرکت های تجاری از این فن آوری برای ارایه ی آگهی به کاربران نت اسکیپ استفاده کردند.

هم چون گوگل، DoubleClick هم فرزند دوران اینترنت است. آن ها از نرم افزارشان به شکل یک سرویس استفاده میکردند و امکانات پیشرفته ای را برای مدیریت داده ها توسعه داده بودند، آنها پیشرو سرویس های وب بودند اما به این دلیل مدل تجاری شان متوقف شدند: آنها متعلق به دهه ی نود هستند، دورانی که وب روی انتشار اطلاعات متمرکز بود نه مشارکت کاربران.

وب ۲/۰ به ما می آموزد که از تاثیر روش های هوشمندانه ی مدیریت اطلاعات برای دسترسی به تمام مرزهای وب، نه فقط بخش اصلی آن، استفاده کنیم.

در حال حاضر در حالی که شرکت هایی مثل گوگل و یاهو در حال ارایه سرویس های مختلف و خرید سایت های مختلف اینترنتی وب ۲/۰ هستند، شرکت های دیگر هم بیکار ننشسته اند. در این میان Daily Motion ، با یوتیوب و Wikio قرار است که با پورتال خبری گوگل (Google News) رقابت کند.

روی آوردن به تبلیغات هوشمند، یکی از اهداف وب ۲/۰ بود. به این ترتیب گوگل و یاهو تبلیغات هوشمند خود را ارایه کردند، یعنی تبلیغاتی که مرتبط با فضای وب است. البته یاهو! تنها چند ماه است که سرویس Smart Ads خودش رو فعال کرده است. سرویسی که شرکت نیویورکی Vibrant Media ارایه کرد به تبلیغات درون متنی ((In-text Advertisement معروف شد. به جرات میتوان گفت که این سرویس یکی از رقیبان جدی گوگل و یاهو در امر تبلیغات است. در حالی که گوگل تبلیغات ویدئویی را تبلیغات نسل جدید اعلام کرد، شرکت Vibrant Media واقعا روی نسل جدید تبلیغات کار کرد و امسال چند روزنامه متعلق به شرکت Gannett به استفاده از تبلیغات درون متنی روی آورد. Indianapolis Star، arizonare public تعدادی از این روزنامه ها هستند. این شرکت (Vibrant Media) تبلیغاتش را در هر ماه در برابر دیدگان ۱۱۰ میلیون کاربر قرار می دهد و برای این کار از صفحات ۳ هزار سایت مختلف استفاده میکند.

تبلیغات درون متنی را شرکت هایی مانند فورد و یا ماکروسافت می خرند، وقتی کاربری در یک صفحه وب اشاره گر ماوس را روی کلمات رنگی، یا کلماتی که زیر آنها خط کشیده شده است ببرد، کادر کوچکی در بالای کلمه پدیدار میشود که ممکن است حاوی چند کلمه، پیام صوتی و حتی یک ویدئو باشد؛ این معنای واقعی نسل جدید تبلیغات است. این نوع تبلیغات بر خلاف تبلیغات گوگل و یاهو، نیاز به یک جای اختصاصی برای تبلیغات ندارد و تبلیغات ممکن است در هر جای صفحه قرار بگیرد. تعداد کلماتی که به آنها تبلیغ اختصاص داده میشود در سایت Vibrant Media قابل تنظیم است و در هنگامی که کد مخصوص نمایش تبلیغات در صفحه قرار میگیرد، Vibrant Media در دیتابیس خود جستجو میکند و به عنوان مثال، ۳ کلمه که بیشترین پرداخت (ارزش مادی-تبلیغی) دارند را مشخص میکند و تبلیغات برای آنها به نمایش در می آید.

زمان ترکیدن حباب نزدیک است. شبکه های اجتماعی در حال زیاد شدن هستند، بدون اینکه ایده ی تازه ای داشته باشند. سایت های نمایش دهنده ویدئوی آنلاین در حال افزایش است. هر شرکتی که میخواهد در این جدال نابود نشود باید نهایت تلاشش را بکند، حالا فرق نمیکند که فیس بوک باشد یا گوگل.

 

 

منبع: Pc Magazine، Business Week